Er zijn overal jaarmarkten, zei R, zullen we ook eens gaan kijken? Niet echt mijn hobby, maar het hoort er natuurlijk wel bij. In Heukelum is een hele grote, ging ze verder, als we daar niet al te laat heen gaan, is het misschien nog niet zo druk. Wij op pad, prachtig weer om ergens in een stil buitengebied te gaan lopen trouwens. Bij de rotonde links af naar Heukelum en daar konden we gelijk in de rij aansluiten. Rechts lag het kasteeltje, omgeven door een heerlijke rust. Voor ons kroop de rij auto’s traag door het landschap. En plotseling doemde een groot grasveld op waar lange rijen auto’s stonden geparkeerd. En ze bleven maar aansluiten. Een thuiswedstrijd van Feyenoord, in die orde van grootte. Vind je het erg…, begon ik tegen R, als we… Mijn zin hoefde ik niet af te maken. Ja hoor, keer hier maar ergens om, zei ze. En dat deed ik. Het arme Heukelum achterlatend, opgescheept met een invasie. Nee, zo moeten de jaarmarkten in hun oorsprong nooit bedoeld zijn. En dan te bedenken dat ik nog niet zo lang geleden, na een wandeling door het stadje schreef … Heukelum scoort naar mijn mening hoog op de lijst van West Betuwse plaatsjes. Prettige sfeer, fraai om te zien. Nou, vandaag niet.

Wat nu? Ik zag mij in gedachten al op weg naar huis en dan naar de achtertuin. Genoeg te doen. Maar R had dat natuurlijk al lang door en wist daar wel raad mee. Razendsnel gingen haar vingers over de toetsen van de telefoon en ja hoor: als je even doorrijdt naar Giessenburg, daar is ook een markt. Bescheiden van opzet zo te lezen. In een geval als dit had tegenspraak geen zin, wist ik. Op naar Giessenburg dus. Waar we inderdaad zo in konden rijden en parkeren, vlak bij de kerk. Best gezellig daar. Geen overdreven drukte, overzichtelijk en alleen maar plaatselijke stands. Zoals het hoort. We zagen een stand waar een stuk of vijf, zes van die grote ouderwetse handnaaimachines te koop stonden. Allemaal met zo’n prachtige houten kap erom heen. Met gouden randen en letters. Ik zocht al naar prijzen toen de man naar mij toe kwam: allemaal verkocht zei hij. Ik dacht dat hij een grapje maakte, wie koopt er nu nog een antieke handnaaimachine. Ja ik, voor de mooie houten kap. Aan die meneer daar, zei hij en wees naar de man die druk zat te bellen. Zijn vrouw komt uit Afrika, zei hij. In dat gebied is nog amper elektriciteit. Die dingen zijn een uitkomst. Wat was ik blij dat we naar Giessenburg waren gereden om dit te horen. Wedden dat op die grote markt in Heukelum vooral ook stands vol plastic uit China stonden. En hier werden even serieuze zaken gedaan waar je wat aan had. Praktische hulp voor Afrika. En tegen zeer redelijke prijzen. Ik had er bijna eentje gekocht zomaar voor het mooi. Erger kan bijna niet.  R trok me ook nog even de kerk in, waar iemand fraai stond te zingen en loodste me langs de andere standjes in het dorp. Zo verliet ik toch nog met een prettig gevoel Giessenburg.
’s Middags, in de achtertuin, het koelste plekje rond het huis, zei ik tegen R dat er ergens in West Betuwe toch ook wel een marktje moest zijn van een wat bescheidener opzet. Gewoon, zoals het eigenlijk hoort. Ik werd op mijn wenken bediend. Ja hoor, zei R achteloos, er is een avondmarkt. In Enspijk, vlak bij, begint om 5 uur. Wil ik zien, zei ik en daar gingen we weer. En ja hoor, we zagen het al uit de verte. Prima marktje op die geweldige plek middenin het dorp. Een markt zoals je ze ook wel ziet ergens in Frankrijk. Zeker met dit weer erbij. We hebben even rondgelopen, wat bekenden gesproken, niets gekocht maar ons prima vermaakt.

Vermaak hoort bij de jaarmarkt. De kermis is er tenslotte ook uit ontstaan. Maar toch, wat me bijblijft zijn die handnaaimachines.