Leesbeek zou gelezen kunnen worden als Lees Beek! Een soort van commando. Maar zo is het natuurlijk niet bedoeld. Leesbeek is meer een zelfstandig naamwoord. Zoals leesboek. ‘Heb je de laatste leesbeek al gelezen?’, in zo’n vraag is het woord goed verpakt.
Recent schreef ik columns voor een huis-aan-huis blad in mijn omgeving. Die gingen veelal over de gemeente West-Betuwe met haar 26 dorpjes en stadjes. Schrijfstof genoeg. Soms maakte ik een uitstapje naar meer algemene onderwerpen of ik gaf commentaar op bepaalde ontwikkelingen. Wat mij vooral verraste, waren de vele positieve reacties op wat ik schreef. Dat is een aangename ervaring.
Zo zag Leesbeek het licht. Ik kan nu schrijven over van alles en nog wat. Bovendien ben ik niet meer afhankelijk van een uitgever die eens per week of per twee weken een verhaal van mij plaatst.
Schrijven is mij niet helemaal vreemd. Ik ben begonnen in de journalistiek maar al heel snel kwam ik in de reclame terecht. Daar schrijf je natuurlijk geen lange verhalen. De boodschap luid en duidelijk overbrengen in zo min mogelijk woorden, daar ging het meestal om. Voor een kort verhaal geldt hetzelfde.
Ik ga dat nu proberen in Leesbeek. Misschien plaats ik elke week een stukje. Of, wie weet, meer. En ik hoop dat ik veel reacties krijg. Positief, negatief, instemmend, hoofschuddend, noem maar op.
Jan Willem Beek
Weet u het allemaal nog: niet al te lang geleden nam de Tweede Kamer een motie aan, waarin werd vastgesteld dat het niet wenselijk is een radar te plaatsen in Herwijnen. Samen met de Eerste Kamer is de Tweede Kamer het hoogste staatsrechtelijke orgaan in...
Ik herinner me nog goed het verhaal dat ik alweer vele jaren geleden ergens las. De schrijver vertelde dat hij zich ging scheren en zijn gezicht insmeerde met schuim uit een spuitbus. Zijn kleinzoon van twee was daarbij en die wilde natuurlijk ook een witte...
Spijk heeft een golfbaan: The Dutch. In Vuren is een camping: De Lievelinge in het Lingebos. En in Herwijnen ligt een stukje grond dat in handen is van defensie: oorlogsgebied. Wat hebben die golfbaan, de camping en het oorlogsgebied gemeen? Dat het stuk voor stuk...
Internetkrant De Koetjong in korte tijd vanuit het niets manoeuvreren naar de plek die het nu inneemt, is best een applausje waard. De krant plaatst alleen regionaal nieuws, iets waarin we in de gemeente West Betuwe beslist zijn geïnteresseerd. Dat andere regionale blad in West...
Recent ontmoette ik in Meteren Gregg van Meter ten huize van Henk de Kock en zijn vrouw. Gregg, in het dagelijks leven spelersmakelaar bij de Amerikaanse Baseballbond, had een tijdje geleden vanuit Amerika contact opgenomen met de Historische Kring West Betuwe. Hij tikte onlangs in...
De zon stond bijna strak boven hem. Hij liep op een kaarsrechte weg door de polder. Geen enkele boom te zien aan weerskanten. Waarom staan hier geen bomen, vroeg de man zich af. En hij veegde met zijn rechter bovenarm over zijn gezicht. Links en...
Wanneer ons leger zich in een oorlogssituatie net zo eigenzinnig en onverzettelijk gedraagt als zij doet rondom de kwestie van de militaire radar in Herwijnen, is er misschien nog toekomst voor Nederland bij een eventuele inval van welke vijand dan ook. Dan kunnen we ons,...
Het was iets na negenen afgelopen dinsdagavond. Ik kwam aanrijden bij de geïmproviseerde gemeentelokatie in Geldermalsen. De agenda van de gemeenteraadsvergadering was niet bepaald imponerend te noemen. Een paar hamerstukken en daarna nog even wat praten over het al dan niet open zijn van de...
Er zijn overal jaarmarkten, zei R, zullen we ook eens gaan kijken? Niet echt mijn hobby, maar het hoort er natuurlijk wel bij. In Heukelum is een hele grote, ging ze verder, als we daar niet al te laat heen gaan, is het misschien nog...
We kwamen ooit vanuit Rotterdam naar Herwijnen voor de kinderen. Zochten een wat rustiger leefomgeving, ook voor onszelf. En nu, terugkijkend, zien we dat op en rond de plek waar we woonden in Rotterdam bijna niets is veranderd en nog minder is gebeurd. Inmiddels hebben...
Vorige week naar de Stiefbeenmarkt in Tricht geweest. De wat jongere generatie weet waarschijnlijk niet waar die naam vandaan komt. Stiefbeen en Zoon was in de jaren ‘60 een zeer populaire tv-serie. Vader en zoon Stiefbeen beheerden een handel in lompen en metalen. Vroeger werden...
Deel 1. Het water heeft ons gevormd, niet de grond. De gemeente West Betuwe bestaat uit een verzameling plaatsjes aan de Waal en aan de Linge. Stuk voor stuk willen deze zoveel mogelijk hun ‘eigenheid’ bewaren. Vanuit hun zelfstandigheid zijn ze geworden wat ze zijn....
Het kersverse gemeentebestuur wordt geïnstalleerd en gelijk zit de kou in de lucht. Na al dat fraaie weer van de laatste tijd lijkt het wel een signaal. Op een foto zie ik de burgemeester, met een glanzende, splinternieuwe ketting om zijn hals. Hij verricht wat...
Laatst liepen wij weer eens door Herwijnen. Over de dijk terug via de Katerdam. Echt nog zo’n weggetje waarbij je associaties krijgt met wat je zoal weet over het dorp van vroeger. De Katerdam was er al lang geleden. Mr. Cornelis Vervoorn (1883-1951), beter bekend...
Recent vroeg iemand in Herwijnen mij of ik De Koetjong kende. Mijn antwoord was ja. Zij was van mening dat ik daar mijn columns wel in kwijt kon die tot voor kort in het Weekblad West Betuwe verschenen. En ze vroeg mij ook waarom ik...
Zo kun je de recente uitgave van het Kontakt West Betuwe wel omschrijven. Dunnetjes. Twee weken geleden schreef ik over de krant van die week,18 januari. Deze telde 40 pagina’s, waarvan 17 pagina’s advertenties. De rest van de krant was voor een groot deel gevuld...
Nog niet zo lang geleden schreef ik met enige regelmaat een stukje in het Weekblad West Betuwe. Meestal ging het over mijn ervaringen tijdens de wandeltochten die ik door de gemeente maakte. Daar kreeg ik veel aardige, positieve reacties op. Vooral de verhaaltjes over ‘de...
Het was niet druk in de straat waar ik liep. Toch kwam ik onverwachts tot stilstand tegen de achterkant van een elektrisch aangedreven rolstoel. Mijn hoofd kreeg een pijnlijke zwieper mee van de stevige oranje mast die achterop was aangebracht. Bovenaan zat een oranje vlaggetje....
In september 1966 meldt de jongen zich in de Willem III Kazerne in Amersfoort. Het is een woelig jaar. Rond het huwelijk van Prinses Beatrix en Claus von Amsberg zijn rellen en rookbommen. De oorlog in Vietnam is op haar hoogtepunt. D’66 wordt opgericht en...
Die vroege ochtend was het mooi in onze achtertuin. De zon scheen, er stond bijna geen wind en ik zag de groene specht. Heel even maar, onder luid gelach vloog hij uit de boom om snel weer onder te duiken in de struiken verderop. Een...
Het pad van de waarheid De man stond aan de oever van het water. Dat extra donker was, ja zwart bijna, door de zware wolken boven ons. Vanuit de verte, leek hij mij een hengelaar. Toen ik langzaam naderde, het liep een beetje moeilijk daar,...
De buitengebieden van Herwijnen nog eens verkennen. Dat deden R en ik onlangs op zomaar een morgen. Niet bepaald opwindend, dat lopen over rechte wegen met soms wat flauwe bochten. En geen enkele ‘loopvoorziening’. Voor iedere auto moet je toch even de berm in. De...
Drie uur ’s middags verliet de vrouw haar huis. Dat deed ze elke dag, weer of geen weer. Naast de kapstok hing haar rugzak, een zwarte met een gouden band. Die deed ze om. Ze sloot de deur en liep de straat uit, de hoek...
Kijk nooit op je telefoon wanneer je een boekhandel wilt binnenstappen. Maar net voor ik dat laatste wilde doen hoorde ik een appje binnenkomen. Dus toch maar snel even een blik op de telefoon. Had ik niet moeten doen. Ik voelde dat mijn voet bleef...
Er waren maar twee vrouwen in de winkel, een kleine herenmodezaak in een smalle straat. Vrij vroeg in de ochtend nog. En de verkoper was er natuurlijk, tevens de eigenaar. Al meer dan dertig jaar opende hij ‘s morgens om half tien precies de deur,...
Zachtjes deed de man de voordeur dicht. Bijna op zijn tenen liep hij over het tuinpad, af en toe voorzichtig achterom kijkend naar het slaapkamerraam boven. Geen beweging te zien, geen gordijn dat langzaam werd verschoven. Pas na zo’n vijftig meter, bijna aan het eind...
Marktlogistiek Het was nog vroeg toen ik naar de viskraam op de markt ging. De regen kwam zachtjes naar beneden. Een aangenaam gevoel vond ik het, na de veel te warme weken. Uitstekend ook voor de tuin. Zoals altijd werd ik hartelijk begroet door de...
Wanneer je af en toe een stukje schrijft in de krant heeft dat zo zijn kleine gevolgen. Mensen spreken je aan. Complimentje zus, opmerkinkje zo. Vaak hoor ik ook: ‘daar zou je nu eens iets over moeten schrijven.’ En dan wordt bijvoorbeeld The Dutch...
Deze morgen ging ik wat vroeger op pad dan ik gewoon was. Diepe stilte in de polder. Nog geen zon wel een begin van licht. Ik was getuige van het ochtendgloren. En ik zag een wulp. De bermen, nog niet gemaaid, stonden vol bloemen. Mijn...
Een lege stoel Maak je geen zorgen, hoorde ik haar zeggen. Ik had al een behoorlijk stuk gelopen in de hitte. Vier reeën lagen aan de rand van een griend. Net even in de schaduw. Ze keken op maar vonden mij niet de moeite...
Grond is aarde Grond is aarde. En het woord aarde is niet helemaal toevallig de naam van onze planeet: de Aarde. Daar moeten we het van hebben, we wonen erop, we leven ervan. Wie aan de Aarde komt, komt dus aan ons allemaal. Nogal logisch...
Schrijnend onrecht in Tuil Overal waar je loopt in West Betuwe is het aangenaam. Natuurlijk er zijn verschillen, het ene dorp heeft dit, het andere dat. In grote lijnen hetzelfde, maar altijd anders. Recent ben ik door en langs Tuil gelopen. Het was een prettige...
Karel de Stoute Ik ben in het dorp Charlois geboren. Ons huis stond recht tegenover de oude kerk, mijn slaapkamer lag aan de achterkant op de eerste verdieping. Zo had ik iedere dag vanuit het raam niet alleen uitstekend zicht op die nostalgische kerktoren, maar...
Een groter Lingebos West Betuwe is met ruim 50.000 inwoners een forse gemeente. Vergelijk het bijvoorbeeld met een stad als Heerenveen in Friesland, dat ongeveer hetzelfde aantal inwoners heeft. Of Weert in Limburg, ook rond de 50.000 mensen. En die twee steden zijn in oppervlakte...
Twee meisjes Ik liep maar weer eens over de dijk. Voor mij wandelden twee meisjes, van wie er een voortdurend aan het woord was. Ik kon ze met gemak inhalen, maar hield een beetje in toen ik hoorde wat ze zei. ‘Als ik straks van...
Laten we eerlijk zijn, steeds maar weer een nieuwe naam voor je dorp of stad, daar zit eigenlijk niemand op te wachten. Zo heet je je hele leven al Gerrit en dan moet je plotseling verder als Karel. Dat werkt gewoon niet, het voelt onnatuurlijk....
“Het verkennen van de uiterste grenzen van onze gemeente West Betuwe, dat leek me wel wat. De hoek linksboven is bekend van het Lingebos met iets verderop de mooie plassen bij Spijk. Het andere uiterste bevindt zich rechtsonder waar we boven Ophemert zijn. Dan zitten...